کاش یاد بگیریم زود قضاوت نکنیم...

میدانستم ...........که زود فراموش میشوم ........

دیگر جه جای تعجب دارد که وقتی غروب شنبه کوله بارت را زمین میگذاری

و دفتر شعرهای یارت را باز میکنی میبینی به یک شب دیر رسیدی ....

اما یک عمر است که گور عشقت را کنده اند ....

این تاوان قضاوت است که هر دو ........

 نه ......

.......من باید بپردازم ........

دلت را سپردی به من و وعده همیشگی دادی،
گفتی که با من همیشه چشمه زلال عشق در قلبت میجوشد؛
گفتی همیشه آرامی همیشه به امید بودنم زنده میمانی؛
مدتی است که روزها، سرد گذشته؛از سردی هوا، آب چشمه ی عشقت یخ بسته؛
رگهای قلبم بی آب است به یک کویر خشک رسیدن هم بهتر از باریدن باران است؛
فصل عشق تو، رو به خزان است با تو بودن مثل رفتن به سوی یک کلبه ی بی نام و نشان است؛
بی خیال، از عشق نگو برایم بهانه ات را بیاور که منتظر شنیدن آنم؛
تو هنوز کتاب عشق را نخوانده ای و آمده ای به سراغ صفحه آخرش،
هنوز باران عشق را ندیده ای و زیر آسمان آفتابی نشسته ای به انتظار باریدنش؛
اول بیا و بعد بگو میخواهی بروی تو هنوز نیامده داری میروی؛
اگر این است امروز تو ،وای به حال فردایت دیگر حوصله ندارم سر کنم با غمهایت؛
بارها رفتی و خودم آمدم به سراغت، اینبار دگر حتی نمینشینم چشم به راهت؛
باور اینکه تو از خوبها نیستی برایت بسی دشوار است اما این دست خودت نیست تو همینی؛
دیدنت حالم را خراب میکند ،زین پس به جای تو با تنهایی قرار میگذارم،
اینگونه قلبم با تنهایی روزهایش را فردا میکند؛
دلت به حالم نسوزد،اینک این حال من است که سوخته، چشمهای خیسم،
به انتهای جاده ای که تو را در آن ندارد چشم دوخته و میشمارد
ثانیه هایی که از رویاهایم فراری اند؛
به جای نفس آه میکشم و به جای غم حسرت میخورم ؛خاطره هایم را جا میگذارم
و دیگر جای قدمهایت پا نمیگذارم

هیچکس

              همه چیز را

                                برای همیشه به باخت نمی دهد.

 

این بازی آنقدر ادامه خواهد داشت

 

                                         که یا سپیده سر بزند

 

                                                                         و یا ما ...

           لباسی سفید به تن کنیم.

 

صبور باش

                  فردا

                          حکایت این بازی هم

                                                          تمام خواهد شد...

                                                                                          

امروز آمده و هنوز به یاد دیروزم، بی تاب و بی قرارم، هنوز دارم به عشقت میسوزم

                                                                         
دیروز رفته و دلم کجای کار است ، نمیدانم دلت هنوز به یاد دل من است

 میسوزم و میسازم و گله ای ندارم از این لحظه ها ، این تقدیر من است با

                                                                                         

همین حال و روزم هدر رفت تمام سالها

                                                                                           

میدانم فردا می آید و من مثل امروزم ،مثل امروز که در حسرت دیروز نشسته

                                                                       

بودم ، مثل دیروز که عاشقت شده بودم ، عاشق شده بودم و از این روزها

                                                                            

                                                                                                    

بی خبر بودم ، نمیدانستم تو میروی ، چقدر من خوش خیال

آسمان را بنگر، كه هنوز

 بعد صدها شب و روز

مثل آن روز نخست

گرم و آبی و پر از مهر، به ما می‌خندد !

یا زمینی را كه دلش از سردی شب‌های خزان

نه شكست و نه گرفت !

بلكه از عاطفه لبریز شد و نفسی از سر امید كشید

و در آغاز بهار ، دشتی از یاس سپید

زیر پاهامان ریخت،

تا بگوید كه هنوز ، پر امنیت احساس خداست !

ماه من ، غصه چرا ؟!

تو مرا داری و من هر شب و روز،

آرزویم، همه خوشبختی توست!

ماه من ! دل به غم دادن و از یاس سخن گفتن‌ها

كار آنهایی نیست، كه خدا را دارند

ماه من !

غم و اندوه، اگر هم روزی، مثل باران بارید

یا دل شیشه‌ای ات، از لب پنجره عشق، زمین خورد و شكست،

با نگاهت به خدا، چتر شادی وا كن

و بگو با دل خود، كه خدا هست، خدا هست هنوز!

او همانی ست كه در تارترین لحظه شب، راه نورانی امید نشانم می داد .....

او همانی ست كه هر لحظه دلش می‌خواهد، همه زندگی‌ام، غرق شادی باشد ....

ماه من غصه اگر هست بگو تا باشد!

معنی خوشبختی،

بودن اندوه است .... !

این همه غصه و غم، این همه شادی و شور

چه بخواهی و چه نه! میوه یك باغند

همه را با هم و با عشق بچین

ولی از یاد مبر :

پشت هر كوه بلند، سبزه‌زاری ست پر از یاد خدا

و در آن باز كسی می‌خواند

كه خدا هست ، خدا هست هنوز

 

وقتی نیست نباید اشک بریزی
باید بگذاری بغض ها روی هم جمع شوند و جمع شوند
تا کوه شوند ، تا سخت شوند
همین ها تو را میسازد...
سنگت می کند درست مثل خودش !
باید یادت باشد حالا که نیست
اشکهایت را ندهی هرکسی  پاک کند ...
میدانی؟
آخر هرکسی لیاقت تو و اشکهایت را ندارد....

               

رفتی ...
اما من پنجره را تا قیامت باز میگذارم
 مگر یک روز از خم کوچه نمایان شوی
وبرایم دستی تکان دهی . . .

بِ پــایــان رسیدهـ ام!
امــ ـا نقطهـ نمیــ گذارم
یکـــ ویرگــ ـول میگـ ــذارم
اینـ هــ ـم امیدیستـــ شایــ ـد برگـ ــردی!

التمــــاس مــال دیـــروز بـــود ...
مـــال وقتـــی کـــه بـچـــه بـــودم
امـــروز ...
مــی خـواهــی بــروی؟
خداحــافــظــ...

بی تو
با خدا شده ام
روزه می گیرم
نماز می خوانم
دخیل می بندم به هر امامزاده ی پرت و دور
شاید که بیایی...

 رفته ایی
و من هر روز
به موریانه هایی فکر می کنم
که آهسته و آرام
گوشه های خیالم را می جوند...
تا بی " خیال " نشده ام
برگرد....

حالا كه رفته ای
که هوا را بی من نفس بكشی
سر دو راهی كه رسیدی
به چپ برو
به جهنم ختم می شود !

آنقدر میل تو دارد دلم که اگر...
نامه رسان گرگ بیابان باشد...
قدمش می بوسم...!!

گرچه نیستے
یـــادتــــــــــــــــــ ــــ امـــا
تمام قـــــــــــــد....
بے رحمانهـــــــــــــ....
میان دلـــــم ایستاده ... !

 

 خیلی سخته آدمای دور برت زیاد باشن
اما نتونی درد دلتو حتی به یکیشون بگی...
نتونی غمی که روی دلت داره سنگینی میکنه
رو به کسی بگی...
خیلی سخته...که همیشه بالشت تکیه گاهت باشه...
همیشه اون اشکاتو پاک کنه...
واسه زندگیم دعا کنید...
واسه غمی که رو دلمه دعا کنید...

 

خدایا!
من دلم قرصه!
كسی غیر از تو با من نیست
خیالت از زمین راحت، كه حتی روز روشن نیست
كسی اینجا نمیبینه، كه دنیا زیر چشماته
یه عمره یادمون رفته، زمین دار مكافاته
فراموشم شده گاهی، كه این پایین چه ها كردم
كه روزی باید از اینجا، بازم پیش تو برگردم
خدایا وقت برگشتن، یه كم با من مدارا كن
شنیدم گرمه آغوشت
اگه میشه منم جا كن...

با تیر و کمان غرورت سنگ میزنی
بر شیشه های بی قراریم .
زنگ خاطراتم را میزنی و فرار میکنی
فرصتی نیست
فرار نکن...!
معنی این شیطنت ها را بگو!!
این بار اگر دلت در حیاط قلبم افتاد ،
سراغش را نگیر.. .
پس نمیدهم!!
به جریمه ی زنگ هایی که زدی و فرار کردی...!

ادامه مطلب

 

اما به تو كه نمی توانم دروغ بگویم!

می دانم بر نمی گردی!

می دانم كه چشمم به راه خنده های تو خواهد خشكید!

می دانم كه در تابوت ِ همین ترانه ها خواهم خوابید!

می دانم كه خط پایان پرتگاه گریه ها مرگ است!

اما هنوز كه زنده ام!

گیرم به زور ِ قرس و قطره و دارو،

ولی زنده ام هنوز!

پس چرا چراغه خوابهایم را خاموش كنم؟

چرا به خودم دروغ نگویم؟

من بودن ِ بی رؤیا را باور نمی كنم!

باید فاتحه كسی را كه رؤیا ندارد خواند!

این كارگری،

كه دیوارهای ساختمان نیمه كاره كوچه ما را بالا می برد،

سالها پیش مرده است!

نگو كه این همه مرده را نمی بینی!

مرده هایی كه راه می روند و نمی رسند،

حرف می زنند و نمی گویند،

می خوابند و خواب نمی بینند!

می خواهند مرا هم مرده بینند!

مرا كه زنده ام هنوز!

(گیرم به زور قرص و قطره و دارو!)

ولی من تازه به سایه سار سوسن و صنوبر رسیده ام!

تازه فهمیده ام كه رؤیا،

نام كوچك ترانه است!

تازه فهمیده ام،

كه چقدر انتظار آن زن سرخپوش زیبا بود!

تازه فهمیده ام كه سید خندان هم،

بارها در خفا گریه كرده بود!

تازه غربت صدای فروغ را حس كرده ام!

تازه دوزاری ِ كج و كوله آرزوهایم را

به خورد تلفن ترانه داده ام!

پس كنار خیال تو خواهم ماند!

مگر فاصله من و خاك،

چیزی بیش از چهار انگشت ِ گلایه است،

بعد از سقوط ِ ستاره آنقدر می میرم،

كه دل ِ تمام مردگان این كرانه خنك شود!

ولی هر بار كه دستهای تو،

(یا دستهای دیگری، چه فرقی می كند؟)

ورق های كتاب مرا ورق بزنند،

زنده می شود

و شانه ام را تكیه گاه گریه می كنم!

اما، از یاد نبر! بیبی باران!

در این روزهای ناشاد دوری و درد،

هیچ شانه ای، تكیه گاه ِ رگبار گریه های من نبود!

هیچ شانه ای!?

 امشب همه چیز رو به راه است 

             همه چیز ارام ارام است باورت می شود....

             دیگر یاد گرفته ام شبها بخوابم " با یک آرامبخش "

                                  تو نگرانم نشو !                 

                  همه چیز را یاد گرفته ام !

                   راه رفتن در این دنیا را هم بدون تو یاد گرفته ا م !

                    یاد گرفته ام که چگونه بی صدا بگریم !

    یاد گرفته ام که هق هق گریه هایم را با بالشم ..بی صدا کنم !

                                  تو نگرانم نشو !!         

         همه چیز را یاد گرفته ام !

              یاد گرفته ام چگونه با تو باشم بی انکه تو باشی !

                یاد گرفته ام ....نفس بکشم بدون تو......و بی یاد تو !

                                 تو نگرانم نشو !                             

                                    همه چیز را یاد گرفته ام !

                               یاد گرفته ام که بی تو بخندم.....

                               یاد گرفته ام بی تو گریه کنم...و بدون شانه هایت....!

      یاد گرفته ام که دیگر عاشق نشوم ! یاد گرفته ام که دیگر دل به کسی نبندم....

    و مهمتر از همه یاد گرفتم که با یادت زنده باشم و زندگی کنم !

                     اما هنوز یک چیز هست ...که یاد نگر فته ام ...

   " که چگونه.....! برای همیشه خاطراتت را از صفحه دلم پاک کنم ...

         

                                  تو نگرانم نشو !!        

            

لبخندبهانه اىاست براىزنده بودن,لحظه هایت سرشارازاین بهانه ها.

عشق آلوچه نیست که بهش نمک بزنی، دختر همسایه نیست که بهش چشمک بزنی، رفیق نیست که بهش کلک بزنی، عشق مقدسه، باید جلوش زانو بزنی!

زیباست كه باخداى خود چت بكنیم/در سایت نماز شب عبادت بكنیم/ای كاش كه ما فلاپی دل هارا/از كینه وحرص وآز فرمت بكنیم)

دنیا دو روز است یک روز با تو یک روز بر علیه تو ........... روزی که با توست مغرور نشو .... روزی که بر علیه توست ما یوس نشو

بابام گفت : عشق کشکه منم جواب دادم : زندگی هم آشه ؛ بدون کشک بی مزه میشه

همیشه دلیل شادی کسی باش نه قسمتی از شادی و و همیشه قسمتی از غم کسی باش نه دلیل غم (

اس ام اس های سركاری:

این اس ام اس فقط برای دویدن شما به سوی موبایل بوده و هیچ خاصیت دیگه نداره .

سلام این اس ام اس صرفآ جهت یادآوری به شما برای مسواک زدن است و ارزش قانونی دیگه ای ندارد . شب بخیر .

پا شو سرت از رو متکا افتاده پایین!

مشترك گرامی این اس ام اس به منظور بیدار كردن شما می باشد لطفا لبخند بزنید!

میگم پاشو یه چند تا اس ام اس بفرستیم اینور اونور مردمو بیدار كنیم . خیلی حال میده.

هر وقت به هوش اومدی به من زنگ بزن!

چند تا اس ام اس جدید اومده زنگ بزن برات بخونم ، هزینه ام زیاد نشه

سلام. ببخشید بد موقع مزاحم شدم!، راستش را بخواهید یه سوالی داشتم خیلی وقت بود ذهنم را مشغول كرده بود، می خواستم بپرسم... می خواستم... اصلا ولش كن. بزار برای بعد، خب؟

سلام .... تو رو خدا ببخش .... نمی‌خواستم این موقع شب بیدارت كنم ..... واقعاً ببخش.... سعی كن دركم كنی .... من موبایلم گم شده زنگ بزن به گوشیم تا ببینم كجاست .شرمنده!!!

) هنگام ازدواج بیشتر با گوش هایت مشورت كن تا با چشم هایت.( ضرب المثل آلمانی)

2)  مردی كه به خاطر " پول " زن می گیرد، به نوكری می رود. ( ضرب المثل فرانسوی )

3)  لیاقت داماد ، به قدرت بازوی اوست . ( ضرب المثل چینی )

4)  زنی سعادتمند است كه مطیع " شوهر"  باشد. ( ضرب المثل یونانی )

5)  زن عاقل با داماد " بی پول " خوب می سازد. ( ضرب المثل انگلیسی )

6)  زن مطیع فرمانروای قلب شوهر است. ( ضرب المثل انگلیسی )

7)  زن و شوهر اگر یكدیگر را بخواهند در كلبه ی خرابه هم زندگی می كنند. ( ضرب المثل آلمانی)

8)  داماد زشت و با شخصیت به از داماد خوش صورت و بی لیاقت . ( ضرب المثل لهستانی)

9)  دختر عاقل ، جوان فقیر را به پیرمرد ثروتمند ترجیح می دهد. ( ضرب المثل ایتالیایی)

10) داماد كه نشدی از یك شب شادمانی و عمری بداخلاقی محروم گشته ای .( ضرب المثل فرانسوی )

11) دو نوع زن وجود دارد؛ با یكی ثروتمند می شوی و با دیگری فقیر. ( ضرب المثل ایتالیایی )

12) در موقع خرید پارچه حاشیه آن را خوب نگاه كن و در موقع ازدواج درباره مادر عروس تحقیق كن . ) ضرب المثل آذربایجانی )

13) برا ی یافتن زن می ارزد كه یك كفش بیشتر پاره كنی . ( ضرب المثل چینی )

14) تاك را از خاك خوب و دختر را از مادر خوب و اصیل انتخاب كن . ( ضرب المثل چینی )

18) اگر خواستی اختیار شوهرت را در دست بگیری اختیار شكمش را در دست بگیر. ( ضرب المثل اسپانیایی)

16) اگر زنی خواست كه تو به خاطر پول همسرش شوی با او ازدواج كن اما پولت را از او دور نگه دار . ) ضرب المثل تركی )

17) ازدواج مقدس ترین قراردادها محسوب می شود. (ماری آمپر)

15) ازدواج مثل یك هندوانه است كه گاهی خوب می شود و گاهی هم بسیار بد. ( ضرب المثل اسپانیایی )

19) ازدواج ، زودش اشتباهی بزرگ و دیرش اشتباه بزرگتری است . ( ضرب المثل فرانسوی )

20) ازدواج كردن وازدواج نكردن هر دو موجب پشیمانی است . ( سقراط )

 

باز باران با ترانه

میخورد بر بام خانه

خانه ام کو؟ خانه ات کو؟

آن دل دیوانه ات کو؟

روزهای کودکی کو؟

فصل خوب سادگی کو؟

یادت آید روز باران

گردش یک روز دیرین

پس چه شد دیگر کجا رفت

خاطرات خوب و رنگین؟

در پس آن کوی بن بست

در دل تو آرزو هست؟

کودک خوشحال دیروز

غرق در غمهای امروز

یاد باران رفته از یاد

آرزو ها رفته بر باد

باز باران میخورد بر بام خانه

بی ترانه بی بهانه

شایدم گم کرده خانه...

سخن از تمام هستی ، جان در بدن هست

مگو ای یار که هرچند جا و مکان نیست

شود ذوق شیرین دل آورده دریا هست

تکیه بر عمر کوته ، بلبل خوش آواز نیست

غم بی کسی دارم ، در دلم بهاری هست

شور عشقیست از حقیقت ، در دلم از جفا و کینه ها جایی نیست

با شراب مهر تو کی شوم مست و شوق دیداری هست

بی تو همچنان سکوت است و دریا آبی نیست

با تو طرح سپیدی از هنر نقاش ، کمانی هست

بی تو هیچ تیری به کمان ، در نقش رهایی نیست

شب به امید خواب تو دیدن ، گاه ستاره ای هست

فکر معشوقه ای دیگر هیچگاه بر زبانم نیست

پرواز می کنم سحرگاهان به دامان خدا ، آری دلداری هست

شکر او کم نشود در دلم ، که غیر از این سزاوار نیست

 

بهار عمر من طی شد نبودی
زمستان شد ،مهِ دی شد نبودی

درخت خانه من قد کشیده
به جز صبر و سکوت از من چه دیده؟

نهال گردوی همسایه خم شد
دگر زیبایی این خانه کم شد

پریده رنگ از رخسار دیوار
مکان سایه های درهم و تار

گل محبوبه شب هم برآشفت
به روی بند رختم زاغکی خفت

به دیوار حیاطم پشت نرده
علف ها سر به در آورده هرزه

صدای تیک و تاک ساعتم رفت
به دنبالش توان و طاقتم رفت

می آید هر شبی هنگام خوابم
صدای چیک و چیک شیر آبم

کلید آن در چوبی شکسته
به روی آینه گردی نشسته

به روی شیشه مانده جای دستم
همین امروز لیوانی شکستم

به روی میز من یک ظرف خالی
نمی آید صدای قیل و قالی

ندارم حوصله ، دیگر چه سودی؟
بهار عمر من طی شد نبودی